//Piechotą przez Wenecję – polecamy

Piechotą przez Wenecję – polecamy

Serenissima, Królowa Adriatyku… po prostu Wenecja. Wystarczy tylko powiedzieć to słowo, a już każdy oczami wyobraźni widzi miasto na wodzie, gondole, kanały, plac Świętego Marka… Zajmuje 118 małych wysp na bagnistej Wenecja, nabrzeże przy Piazetta San Marcolagunie, wzdłuż morza. Cały ten obszar znajduje się na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Reklama

Wenecja straciła swój izolowany charakter w 1846 r., kiedy połączono ją z lądem 3 km mostem kolejowym, a w 1932 r. równoległym mostem drogowym. Jednak w samym mieście ruch samochodowy jest zabroniony. Cały transport odbywa się drogą wodną lub pieszo. Chociaż prawie każdy turysta marzy o przejażdżce gondolą (pomimo gigantycznych kosztów), najlepszym środkiem transportu są tu tramwaje wodne (vaporetto). Jak dla mnie, Wenecja to miasto wymarzone dla piechurów, da się je przejść pieszo, przysiadając po drodze na aromatyczną kawę w którejś z kawiarenek przy kanałach.

Wenecja, a zwłaszcza wyspa Murano, słynie od wieków z produkcji pięknego szkła. Tamtejsi wytwórcy strzegą tajemnic jego wytwarzania oraz stosowanych przez nich technik. Najczęściej turyści przywożą jako pamiątkę coś szklanego z Murano (uwaga na podróbki) albo słynne weneckie maski. Światową popularność zyskał właśnie karnawał wenecki. Zabawa rozpoczyna się w drugi dzień Bożego Narodzenia i trwa do dnia końca karnawału. W tym czasie od świtu do nocy po ulicach Wenecji przechadza się kolorowy tłum w charakterystycznych maskach i kostiumach.

Stąd pochodzi słynny podróżnik Marco Polo (jego imię nosi tutejsze lotnisko). Jedną ze znanych postaci Wenecji był też najsłynniejszy kochanek świata – Casanova. Urodził się też tutaj Terence Hill, słynny aktor, protagonista słynnego serialu “Don Matteo” .

Poważnym problemem ostatnich dziesięcioleci jest zapadanie gruntów i wysoka woda (acqua alta), które doprowadzą do destrukcji miasta, jeśli się im nie zapobiegnie. Bardzo niepokojące jest to, że od 1980 r. władze lokalne i centralne nie były w stanie zbyt wiele zrobić w tej kwestii… Choć pojawia się światło w tunelu – budowane są nowe falochrony

Wenecja Euganejska jest ojczyzną wina marki “Valpolicella”. Warto w restauracjach pytać o lokalne wina – zakup dzbanka tego trunku, np. do kolacji ze znajomymi, wyjdzie nam taniej niż kawa, a smak te regionalne alkohole mają absolutnie niepowtarzalny!

Zwiedzać Wenecję można cały dzień – jest tu ponad 400 mostów, ok. 460 placów i skwerów, liczne bazyliki i kościoły. W labiryncie wąskich uliczek gubi się nawigacja, a system numerowania budynków nie według ulic, a według dzielnic, nie ułatwia poruszania się po mieście. Dobra wiadomość jest taka, że w tym mieście na wodzie nie można się zgubić.

Kilka naszych propozycji, co warto zobaczyć w Wenecji:


Bazylika św. Marka (Basilica San Marco)
Najcenniejszy i najwspanialszy zabytek sakralny Wenecji, obiekt zachwytu znawców sztuki i rzesz turystów z całego świata. Sławny dzięki swej oryginalności, historii i bogactwu artystycznemu. Bazylika św. Marka, zbudowana została 1000 lat temu. Mieszczą się tam szczątki patrona miasta św. Marka Ewangelisty, przywiezione tu przez kupców weneckich w 828 roku z Aleksandrii w Egipcie. Sanktuarium bogate jest w dzieła sztuki wschodniej, które gromadzone były tu przez wieki. Architektura świątyni i wnętrza, sprawia, że kościół Św. Marka jest dziełem jedynym w swoim rodzaju w Europie łacińskiej i jednocześnie tak doskonałą w formie enklawą architektury bizantyńskiej we Włoszech.

 

Czytaj również:  Prowansalskie przyjemności


Plac św. Marka (Piazza San Marco)
Plac św. Marka znajduje się w najstarszej części Wenecji i jest najbardziej znanym placem tego miasta Jest uważany za jeden z najpiękniejszych placów świata, dzięki niezwykłej kompozycji i architekturze, łączącej w sobie elementy fantazji i rzeczywistości. Zachwycony harmonią marmurowych pałaców Napoleon nazwał go “najpiękniejszym salonem świata”. Od wschodu perspektywę zamyka architektura Bazyliki Św. Marka z bizantyńskimi kopułami i lśniącymi złotem mozaikami fasady. Dodatkowy element dekoracyjny stanowi renesansowa Wieża Zegarowa z godłem Wenecji (skrzydlaty lew Św. Marka na błękitnym polu), jak również wysoka, wolno stojąca dzwonnica i przyległa do niej marmurowa, elegancka loggetta. Mimo wyraźnej różnicy stylów poszczególnych budowli, całość zaskakuje doskonałą harmonią i sprawia niezwykle sugestywne wrażenie, nie tylko w świetle dnia ale i wieczorem, kiedy światło księżyca jeszcze bardziej potęguje odczucia.

 

Pałac Dożów (Palazzo Ducale)Jest perłą architektury miasta. Był on rezydencją Dożów i siedzibą władz Wenecji. Zbudowany w stylu weneckiego gotyku, z licznymi koronkowymi łukami robi wrażenie budowli niezwykle lekkiej. Na szczególną uwagę zasługują Złote Schody, Sala Wielkiej Rady, Schody Gigantów. Budowla ta powstała na miejscu bizantyjskiego zamku w 814 r. i od tego czasu wiele razy była przebudowywana, zyskując nowe elementy w różnych stylach. Dzisiaj Pałac Dożów to trzykondygnacyjny budynek z renesansowym dziedzińcem i pięknymi, arkadowymi loggiami. W środkowej części budowli, pomiędzy oknami umieszczono płaskorzeźby nawiązujące do wystroju architektonicznego Porta della Carta. Skrzydło budowli ciągnące się wzdłuż kanału Pałacowego łączy Most Westchnień z budynkiem nowego więzienia.

 

Most Westchnień (Ponte dei Sospiri)Most ten należy do najbardziej znanych zabytków miasta i znajduje się w programie każdej wycieczki przybywającej do Wenecji. Położony jest on nad Kanałem Pałacowym, pomiędzy Pałacem Dożów a więzieniem. Sławę swą zawdzięcza nie tyle formie architektonicznej, co XIX-wiecznym pisarzom opiewającym go w swych dziełach. Mostem tym przechodzili skazańcy z Pałacu Dożów do więzienia i właśnie tu mieli możliwość po raz ostatni spojrzeć na świat i westchnąć do wolności, którą stracili. Stąd też nazwa – Most Westchnień. Legenda głosi, że jeśli para kochanków właśnie w tym miejscu się pocałuje, to szykuje się rychłe wesele.

 

Czytaj również:  Paryż - warto czy nie?

Wieża Zegarowa (Torre dell’Orologio)Niektórzy mówią, że jest to jeden z najczęściej fotografowanych zabytków Wenecji. Środkowa część wieży została wzniesiona w latach 1496-1499, natomiast dwie boczne w 1506 roku. Zegar wskazuje nie tylko godziny, ale także pory roku, fazy księżyca oraz przechodzenie Słońca z jednego gwiazdozbioru do drugiego. Na szczycie znajdują się dwie figurki Maurów, które co godzinę uderzają w dzwon. Poniżej znajduje się Lew św. Marka, a pod nim, Madonna z Dzieciątkiem. Na zaokrąglonym balkonie w święto Wniebowzięcia i następnie przez cały tydzień przesuwają się trzy figurki przedstawiające Trzech Króli.

 

Dzwonnica Św. Marka (Campanilla)Słynna dzwonnica wznosi się na wysokość 98,6m. Pierwsza wieża, która stała w tym miejscu pochodziła z IX wieku. Obecna została wybudowana w 1912 roku, po zawaleniu się jej poprzedniczki w 1902 roku. Wieża ta pełniła funkcje dzwonnicy, latarni morskiej, wiatrowskazu i wieży strzelniczej. To właśnie na tej wieży słynny Galileusz zamontował swoją lunetę. Jako ciekawostkę można dodać, że z tejże dzwonnicy nie widać ani jednego kanału, natomiast rozciąga się wspaniały widok na wszystkie budynki w Wenecji

 

Scala Contarini del Bovolo
Najpiękniejsze schody Wenecji (i nie tylko), które przegapiłabym, gdyby nie rozmowa z mieszkającym od lat w Wenecji Polakiem. Ukryte w podwórku, kiedyś będące częścią rezydencji rodziny Contarini (obecnie obiekt niedostępny dla zwiedzających). Unikatowy, ślimakowaty kształ i misterne wykończenia czynią ze schodów gratkę dla miłośników architektury.

 

Most Rialto (Ponte di Rialto)Budowla masywna i dostojna, należy do najbardziej charakterystycznych zabytków Wenecji. Most opiera się na jednym luku, który wznosi się 7,5 m nad lustrem wody. Prowadzą przezeń trzybiegowe schody, z których środkowe otoczone są sklepami złotniczymi i z pamiątkami. Ze szczytu roztacza się wspaniały widok na obie strony Kanału. Jest to najstarszy most wenecki. Przed nim istniał most drewniany, w części środkowej zwodzony, który zawalił się pod ciężarem zgromadzonego tłumu.

 

Czytaj również:  Zakazy dla turystów cz. 2 - Włochy

Jako bonus: nieopodal Mostu Rialto jest mały mostek – Ponte delle Tette (Most Cycków), a jego nazwa wzięła się od nagich biustów pań wolnych obyczajów, które w XVI wieku miały wysiadywać w oknach kamieniczek i Pałaców, wabiąc przechodzących młodzieńców.

 

 

Wenecję warto jest zobaczyć, zwiedzać ją jednak powinno się niespiesznie, poświęcić jej dwa dni, przyjrzeć jej się za dnia i w nocy. Koniecznie rano, jak prawdziwy Włoch, wejść na słodkie śniadanie i kawę “w biegu” do jednej z licznych niewielkich kawiarenek, a wieczorem zajadać się pastą z fenomenalnymi sosami i celebrować życie razem ze znajomymi.